?

Log in

No account? Create an account
Не всё об Эдуарде Лимонове...
Ich bin weder Politiker noch Philosoph. Ich bin Schriftsteller...
June 2nd, 2018 
Էդուարդ Լիմոնով, որը մինչև հիմա կա և շատ տաղանդավոր գրող է, բայց նացիստ իր
հայացքներով։ Պետք է հասկանալ, որ ռուս մշակույթին շատ հատուկ են ծայրահեղ
ազգայնական, ազգայնամոլ մոտեցումները։ Այս մոտեցումները շատ հաճախ տաղանդի հետ
միասին հանդիպում են մեկ մարդու մեջ։ Ի վերջո նույնը կարելի է ասել նաև մեծն Սոլժենիցինի
մասին, որը նույնպես ծայրահեղ ազգայնական ռուսամետ հայացքների տեր մարդ էր: Եվ
անընդհատ զրույց է գնում նրա մասին, որ եթե քո հայացքները հասնում են արդեն
ազգայնամոլական նացիզմին, պահպանվու՞մ է արդյոք քո տաղանդը, թե՞ ոչ։

Լիմոնովն արդեն գրեթե 20 տարի իր այդպիսի հայացքներով է հայտնի։ Նա շատ արտառոց
երևույթ է, հոյակապ ոճի տեր։ Վերջերս նոր գիրք է գրել, որը ես դեռ չեմ կարդացել։ Հանրայնորեն
նա Ղրիմի իրադարձությունների հետ կապված շատ տհաճ ու տգեղ բաներ էր ասել։ Հետաքրքիր
է, արդյոք դա ազդել է իր գրականության վրա, թե ոչ։ Դա շատ հետաքրքիր ֆենոմեն է, թե արդյոք
կարող է գրականությունը մնալ լավը, եթե իր հեղինակն արտառոց հայացքների տեր է կամ
արտառոց կեղտոտ արարքներ է արել։ (դասական տեսությունը համարում է՝ որ ոչ. հանճարն ու
չարագործությունն անհամատեղելի են, ասել է Պուշկինը)

Источник


-Բայց Ձեր գրքերում շատ են ազատ արտահայտությունները:

-Գիրքն ուրիշ է: Օրինակ, Վարդան Պետրոսյանը կարողանում է բեմից ասել հայհոյական խոսք, որը ոչ մեկին հայհոյանք չի թվում: ՈՒրիշ, գուցե ավելի լավ դերասան չի կարողանում: Դա դերասանի մասնագիտության առավելությունը չի, դա տեսակ է: Առաջին գիրքս ես փոխեցի, որովհետև շատ էր հայհոյանքը, հետո ամեն ինչն այնտեղ կատակային ձևով է ասվում, սկզբում բացատրվում է հայհոյանքի պատճառը: Դրանից հետո ես կարդացել եմ գրողների, որ ծայրից ծայր հայհոյանքով են գրում, դա զզվելի է արդեն: Վերցնենք երկու ռուս գրող` Վենեդիկտ Երոֆեև, Էդուարդ Լիմոնով: Լիմոնովը աղբ է, նա գրող չէ էությամբ (ու շատերն են կարդում), Երոֆեևը հանճարեղ մարդ է: Չեմ փորձում համեմատել: ՈՒղղակի` աղբը աղբ է: Չի կարելի անել այն, ինչ անում է կողքինը:

Источник


This page was loaded Jun 25th 2019, 3:53 pm GMT.